gedicht.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
'Gedicht, Rijmkonijm.'
 
  
Zoekt u een gedicht voor een vertrekkende collega?
Klik dan hier!
  
Gedichtjes in de wacht:  
- een gedicht met een boodschap, zoals de ouderwetse kinderboeken. Boodschap 1 of meerdere van de volgende:
1. Wees altijd bereid om zaken uit verschillende perspectieven te zien
2. In het hier en nu is er nooit een probleem. Er is alleen maar wat er is
3. Sluit vrede met wat je niet kunt veranderen aan jezelf. 
Zelf een idee? Klik dan hier of elders op "Roept u maar!" Gelegenheidsgedichtjes schrijf ik niet meer, dus kom niet aanzetten met oma die jarig is, de geboorte van uw kleinkind etc.
  
Wilt u iets aan me kwijt? Mail dan naar gedicht@gmail.com (driewerf hoera voor het spamfilter!).
Cryptoscores
 
Peet
106
Bliss
74
Mammoet
44
Mis
43
Robert-Jan
34
Elmar
20
Sparce
9
Gerda
8
Gewebkijk       
6
Vriendje van Peet
3
Dagmar
1
Josefini
1
Sjak
1
Verzoekjesklassement
 
Weesblij
39
Josefini
34
Mis
21
Daphne
18
Claudia, Peet
11
Isabella
10
Beernd
8
Sparce, Deh Haagh
6
Gerda, Rozebeer
4
Deviant, Peter, JPK
3
Bliss, Heleen, Marco, Marina, Mammoet, Petra, Roderick, Spammie
2
A., Alijne en Janine, Dirk, Funkyspam, Gewebkijk, Henkjan, Hubbers, I., Ina, Indica, Joke, Karolien, Lisa, Maaike, Marleen, Mariëlle, O., Peter en Petra, Randy, RJ, Sander, Sunbeam, TulipFairy, Various, Vlerx, Xixulon, Zezunja, zus van Beernd
1
 
Moblog
Google
Roisin Dubh
Zo groot, zo zwaar, zo donker -
beslist geen glas rosé
voor zonnige terrasjes
bij toastjes met paté
 
Zo uiterst onheilspellend,
zo hellend en zo loom:
de grote zwarte roos
is als een oude eikenboom
 
die waait en wiegt en wiebelt
hoog boven ’t tere huis,
zijn twijgen wijd geopend
als de armen van het kruis
 
En niemand is verrast
als op een dag zijn bast gaat kraken
En niemand durft te wachten
met zich uit de voeten maken
 
Snel stuift het volk uiteen -
de zwarte roos blijft tergend eenzaam,
vraagt zich twijfelend af
waar al die mensenkinderen heen gaan
 
Maar dan zijgt hij en hij zwijgt niet
want er klinkt een harde dreun
Even houdt het huisje nog,
éven lijkt het of hij leunt –
 
maar dan is het leed geleden
en versplinterd is het hout
Lucifers tot in de hemel –
ach, het was ook tamelijk oud…
 
Doch desalniettemin
als je kon kiezen, wat verkoos je?
Een grote zwarte roos
of toch een schattig klein zwart roosje?
 
 
Voor Sunbeam, die een gedichtje wilde over Roisin Dubh, ofwel "Kleine zwarte roos". Gedicht was een beetje recalcitrant en heeft er een nonsenssneldicht van gemaakt.

Reacties

Josefini op 25-03-2005 13:18
Maar wel een mooi nonsenssneldicht. Ik heb er ook een voor hem gemaakt (in mijn personage razende reporter Josefini), staat op mijn log in de nieuwste aflevering van Wie is Roisin Dubh...
Roisin Dubh op 26-03-2005 12:04
Gedicht op 26-03-2005 14:31
Die van Josefini is wel wat toepasselijk hè, RD...
Roisin Dubh op 26-03-2005 15:18
*grinnik* ja, maar die van jou is ook heel leuk ;-)
 
thnx :-)
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl