gedicht.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
'Gedicht, Rijmkonijm.'
 
  
Zoekt u een gedicht voor een vertrekkende collega?
Klik dan hier!
  
Gedichtjes in de wacht:  
- een gedicht met een boodschap, zoals de ouderwetse kinderboeken. Boodschap 1 of meerdere van de volgende:
1. Wees altijd bereid om zaken uit verschillende perspectieven te zien
2. In het hier en nu is er nooit een probleem. Er is alleen maar wat er is
3. Sluit vrede met wat je niet kunt veranderen aan jezelf. 
Zelf een idee? Klik dan hier of elders op "Roept u maar!" Gelegenheidsgedichtjes schrijf ik niet meer, dus kom niet aanzetten met oma die jarig is, de geboorte van uw kleinkind etc.
  
Wilt u iets aan me kwijt? Mail dan naar gedicht@gmail.com (driewerf hoera voor het spamfilter!).
Cryptoscores
 
Peet
106
Bliss
74
Mammoet
44
Mis
43
Robert-Jan
34
Elmar
20
Sparce
9
Gerda
8
Gewebkijk       
6
Vriendje van Peet
3
Dagmar
1
Josefini
1
Sjak
1
Verzoekjesklassement
 
Weesblij
39
Josefini
34
Mis
21
Daphne
18
Claudia, Peet
11
Isabella
10
Beernd
8
Sparce, Deh Haagh
6
Gerda, Rozebeer
4
Deviant, Peter, JPK
3
Bliss, Heleen, Marco, Marina, Mammoet, Petra, Roderick, Spammie
2
A., Alijne en Janine, Dirk, Funkyspam, Gewebkijk, Henkjan, Hubbers, I., Ina, Indica, Joke, Karolien, Lisa, Maaike, Marleen, Mariëlle, O., Peter en Petra, Randy, RJ, Sander, Sunbeam, TulipFairy, Various, Vlerx, Xixulon, Zezunja, zus van Beernd
1
 
Moblog
Google
Zomaar

We kennen onszelf niet meer
rennend door straten
in torens, kantoren
geflits en geschreeuw;
we kennen onszelf niet meer terug
 
Nee, dan de wind
dan de stilte, de weide
de sloot met het dril dat daar
drilt, heel gewoon
 
Weer mens in mijn kleren
jouw hand weer vertrouwd
in de mijne gevouwen,
ik weet het weer, want
 
ik voel dat ik sta, dat ik ben,
beide voeten
de aarde ontmoeten we
hier in het gras

Reacties

Beernd op 12-02-2005 20:20
Mooi! Het einde voelt alleen een beetje ‘open’… Wat heeft je ertoe geïnspireerd?
gedicht op 13-02-2005 00:20
Kopland! Rutger Kopland. Zat gisterenavond nog wat te bladeren in "Geluk is gevaarlijk", en vrijwel al zijn gedichtjes spelen inde natuur - dat voelt zo vertrouwd; in een weiland staan spreekt aan en roept direct een bepaald gevoel op, terwijl ik in werkelijkheid nooit in een weiland sta. Iets van vervreemding van de "basis" dus. Nou ja, je mag natuurlijk nooit iets uitleggen over een gedicht van jezelf... ;·)
gedicht op 13-02-2005 00:21
De foto is trouwens voor de verandering eens van mezelf...
Erik Lelieveld op 13-02-2005 01:10

afval
 
wat is dat?
niks
datzal een vuilnisbak zeggen
 
laat ons allen een vuilnisbak zijn
ons niet bemoeien
niet met elkaar
 
elke vuilnisbak
is van een andere god
als je in god gelooft, tenminste
 
want anders
weer niet
 
 
 
 
Peet op 13-02-2005 16:05
Ik geloof ook niet dat je dit uit hoeft te leggen.
't is erg herkenbaar, en mooi...
Josefini op 14-02-2005 00:16
Heel mooi. De stilte in het luchtkasteel, na de gejaagdheid van het stadse leven, 't was een oase. Dit gedicht sluit daar mooi op aan.
dylan op 14-02-2005 10:37
ik ben verliefd op jou
als ik je zie vlinders in me hoofd
als ik je voel vlinders in me hart
als ik je kus vlinders in me buik
nouw doe de vlinders weg en kus me zoals in de bioscoop
ik hou van jou
ik denk aan jou
you are my number one

ik hou van je (vijne valentijn)
liefs nadia..!!
 
Gedicht op 14-02-2005 10:51
Ik denk dat Dylan er heel blij mee is, Nadia!
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl