gedicht.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
'Gedicht, Rijmkonijm.'
 
  
Zoekt u een gedicht voor een vertrekkende collega?
Klik dan hier!
  
Gedichtjes in de wacht:  
- een gedicht met een boodschap, zoals de ouderwetse kinderboeken. Boodschap 1 of meerdere van de volgende:
1. Wees altijd bereid om zaken uit verschillende perspectieven te zien
2. In het hier en nu is er nooit een probleem. Er is alleen maar wat er is
3. Sluit vrede met wat je niet kunt veranderen aan jezelf. 
Zelf een idee? Klik dan hier of elders op "Roept u maar!" Gelegenheidsgedichtjes schrijf ik niet meer, dus kom niet aanzetten met oma die jarig is, de geboorte van uw kleinkind etc.
  
Wilt u iets aan me kwijt? Mail dan naar gedicht@gmail.com (driewerf hoera voor het spamfilter!).
Cryptoscores
 
Peet
106
Bliss
74
Mammoet
44
Mis
43
Robert-Jan
34
Elmar
20
Sparce
9
Gerda
8
Gewebkijk       
6
Vriendje van Peet
3
Dagmar
1
Josefini
1
Sjak
1
Verzoekjesklassement
 
Weesblij
39
Josefini
34
Mis
21
Daphne
18
Claudia, Peet
11
Isabella
10
Beernd
8
Sparce, Deh Haagh
6
Gerda, Rozebeer
4
Deviant, Peter, JPK
3
Bliss, Heleen, Marco, Marina, Mammoet, Petra, Roderick, Spammie
2
A., Alijne en Janine, Dirk, Funkyspam, Gewebkijk, Henkjan, Hubbers, I., Ina, Indica, Joke, Karolien, Lisa, Maaike, Marleen, Mariëlle, O., Peter en Petra, Randy, RJ, Sander, Sunbeam, TulipFairy, Various, Vlerx, Xixulon, Zezunja, zus van Beernd
1
 
Moblog
Google
Hallo twee onbekende vreemde vogels! Ik wil even aan u kwijt dat ik het altijd zo gezellig vind als ik tegelijk met anderen op mijn weblog bivakkeer. Mijn eigen huisje met gasten erin. Ik snap het zelf ook niet zo goed, maar wat mij betreft mag het nu gaan onweren. Zet ik de thee alvast op.
Lees meer...   (7 reacties)
 
 
Bijna een half jaar nadat mijn nicht C werd geboren, kwam ik zelf ter wereld – D dus. Onze ouders hebben dat heel systematisch aangepakt. Nu heeft C mij gevraagd om een gedichtje over verboden liefde. “Je weet wel wat ik bedoel,” zei ze erbij – en inderdaad, dat weet ik. Maar dat ga ik natuurlijk niet aan de grote klok hangen! U zult het moeten doen met onderstaand resultaat.
 
Liefde is niet duister.
Men zegt zelfs: ze is licht.
Toch hoor ik steeds gefluister,
zie ik amper jouw gezicht
 
In de schaduw diep verborgen
slaat een klok steeds middernacht,
laat me schrikken, brengt me zorgen
dat die ander op jou wacht
 
Als je straks weer weg gaat waaien,
schimmig in je winterjas,
zou ik zo graag willen zwaaien -
dat het even lichter was.
 
Hoop dat je een beetje tevreden bent, C!
Lees meer...   (13 reacties)
Aangezien niemand me kan of wil helpen met de betekenis van het woord boezeroen (ik ben nog steeds zeer verontwaardigd! tsss.... vraag ik ook eens wat!), moet ik me maar op een andere manier zien te redden met het verzoekje van Josefini.
 
De boezeroen, tadoemtiedoem,
trommelt driftig door het land
van wa-rampel-rempel mee!
Van je hops- en lanterfant
 
Een pikketanussie! dat wil ik
en dat gaat er heus wel in,
van je hoela-hoela-hoepfalderee,
van Zuid-Zuipen tot Zottin
 
Jodeladoedel hem eruit,
schuif hem erin en weer eronder
De boezeroen, zij trommelt lustig door,
een Duracellig wonder
 
 
Tja, als het dan zó moet...
Lees meer...   (2 reacties)
 
Marco schreef alweer een poosje geleden:
 

 
Je hebt al een rijtje woorden van mij


los daarvan vraag ik mij af wat je kunt met het woord Teonanacatl (zoek de betekenis maar via google ;) )

Greetz

Marco
 

 
Sorry dat dat andere rijtje woorden nog steeds staat te wachten... Teonanacatl wekte nieuwsgierigheid in me op. En Google bood uiter/inderaard weer uitkomst: het gaat hier om een hallucinerende paddestoel die door de priesters van de Azteken uit Mexico al meer dan drieduizend jaar geleden gegeten werd. Ze meenden hierdoor in contact te komen met de goden (Teonanacatl betekent "godenvlees"). De werkzame stoffen zijn psilocybine en psilocine, klinkt als twee gezellige broertjes maar het zijn allesbehalve onschuldige stofjes. Tot zover het proza, nu op naar de rijmelarijtjes!
 
Teonanacatl
 
Uw vlees is zacht en machtig
het stijgt mij naar het hoofd
De kleuren zijn zo prachtig,
ik voel me licht verdoofd
 
Daar stijgt mijn ziel al op,
ik tracht hem nog te grijpen
en schreeuw en jammer: "Stop!"
maar ze danst niet naar mijn pijpen
 
al danst ze wel met verve,
met wervels door de lucht
Zou ik nu dan sterven?
Wordt dit mijn laatste zucht?
 
Mijn eigen Hiroshima,
als een paddestoel ontploft...
Die drugs, oh jeetje mina -
hield ik het maar bij soft.
 
Lees meer...   (13 reacties)
Zolang de betekenis van het woord boezeroen mij niet duidelijk is - zie vorig log hieronder - en blijkbaar ook niemand bereid is mij uit de brand te halen (stelletje gore egoïsten!), zal ik mij maar op de andere wachtenden richten. Sparce wilde bijvoorbeeld nog een gedichtje over een nieuw begin, een frisse start etcetera. Nu kan het aan mij liggen, maar ik vind dit nog een beetje te abstract. Om te voorkomen dat ik in vaag gemijmer verval, heb ik toch echt wat meer richting nodig!
 
Dus lief maar weer lastiggevallen, terwijl hij naar een - voor mij om volkomen duistere redenen - spannende voetbalwedstrijd zat te kijken. Zijn woord was deze keer "rolschaats", en het kwam zó snel dat ik vermoed dat hij zich heeft voorbereid ... Maar goed, ik heb dus een wat nauwer thema. Een nieuw begin en een rolschaats. Het boek van drs. P. slaat open bij de Balladette.
 
 
 
De harde vloer is mij vast ongenegen
denk ik als ik de schaatsen onderbind
Zou alles straks op rolletjes gaan lopen?
Ze zei me toch: bezint eer ge begint
 
Ik klauter op en ben al halverwege
naar waar ik vast een vasthouplekje vind -
een boom, een tak, op alles kan ik hopen
Ze zei me toch: bezint eer ge begint
 
Ik wankel, wiebel, schuchter en verlegen,
mijn armen maaien wild een wervelwind.
Eén been stijgt op - ik lijk haast wel bezopen
Ze zei me toch: bezint eer ge begint...
 
Dan lig ik plots platvloers, om op te vegen.
Mijn knieën, handen, ziel ook liggen open
Ze zei het nog: bezint eer ge begint.
 
Hmmm... Tja. Niet echt mijn vorm, die Balladette. Sorry Sparce! Wel een leuke foto gevonden gelukkig.
Lees meer...   (12 reacties)
Josefini bedacht voor mij naar aanleiding van mijn gedicht over Gerania (zie het log hieronder) een erg leuk thema:
 

Hardroze geraniums hebben voor mij voornamelijk associaties met hoogzomer en - door het plaatje waarschijnlijk - met rondborstige vrouwen die vroeger in de Jordaan uit het raam hingen, boezeroen (schort) nog aan, kletsend met de overbuurvrouw, en als het eten klaar was: kéihard allemaal door elkaar de namen van de kinders blèrend.
 
Vind ik trouwens wel een mooi woord: blèren... Drukt heel sterk emotie uit. Kun je daar niet eens een gedicht over schrijven? O nee, geen negatieve vragen stellen.... {roept hard foei, en slaat op haar hand}: Beste D., wil je alsjeblieft een gedicht schrijven waarin het woord blèren voorkomt? Of anders met het woord boezeroen ? Of misschien wel allebei ?
 

 
Dat wil ik graag, maar ehm... tja... nu zie ik bij Van Dale:
 
boe·ze·roen (het, de ~ (m.), ~en/~s)
1 korte kiel met lange mouwen
En
 
kiel 1 (de ~ (m.), ~en)
1 loshangend kort jak met mouwen
Dus wat is nu eigenlijk een boezeroen? Een vreemdsoortig schort, of een kort loshangend jak met lange mouwen? Die rondborstige vrouwen staan al ongeduldig te blèren... En Google levert me alleen Jan Boezeroen op, met zijn Fles... help!
 
Wat is een boezeroen?!?!?!?
 
 
(een spijkeroverhemd?)
Lees meer...   (7 reacties)

Beernd van de Universiteit Vrij Van Nut vroeg mij elders, naar aanleiding van de kleur van mijn weblog, om een sonnet over een hardroze geranium. Het is een Spenseriaans sonnet geworden (wederom met veel dank aan Drs. P!).
 
De ochtend komt mij altijd weer te vroeg.
De lange dag van staren staat me tegen.
Mijn ogen doen het niet meer goed genoeg
om zon te kunnen scheiden van de regen.
 
Mijn hele leven heb ik krom gelegen,
gewerkt, gebeden, maar ’t heeft niet gebaat.
Nu komt een onbekende mij verplegen
en geeuwt als ik haar vraag hoe of ’t gaat.
 
Daar zit ik dan alleen, in nachtgewaad,
en wacht totdat de nacht de dag komt doden.
Geraniums als enkel surrogaat
voor wat de ouderdom mij heeft verboden
 
“Denk positief!” zegt soms mijn geriater.
Soms sluit ik het gordijn, dan lijkt het later.
 
 En, welk vrolijk beeld komt bij u het eerste op als u aan gerania denkt?
 
Lees meer...   (4 reacties)
 
Wat een mooi plaatje, hè? Het origineel was nog veel groter en mooier, maar dat wil Punt helaas niet hebben. Overigens ken ik film en boek (?) helaas niet, maar de titel spreekt me wel aan. En J wilde een gedicht over de wind... Ik heb er een 4x5=8 van gemaakt, een versvorm uit het handboek van Drs. P.
 
De wind
heeft lang gelegen en gewacht
Maar hij begint
voorzichtig weer, vannacht
Men heeft het al gehint
haast fluisterzacht
een windwaarschuwing wordt, men vindt,
van kracht
 
Dit zijn telkens 5 pentameters (="ta-TAA"), maar de enter en dus ook het rijmwoord verschuift steeds. Aangezien het 4x5 pentameters zijn, die samen 8 regels vormen, noemt men deze vorm treffend "4x5=8". Het rijmschema is verder simpel (abababab), maar toch bleek het best een puzzel om iets passends te maken... Volgens mij kan ik jullie hier beter maar niet mee vervelen. Volgende keer weer een wat lossere vorm!
 
Lees meer...   (4 reacties)
... naar reacties! Waar blijven de reacties op mijn gedichtjes? Kom op, een tijdje geleden konden jullie het nog wel!
 

Lees meer...   (5 reacties)
 
Naast het gedichtje over pretlichtjes van hieronder wilde Heleen (is zij een punter, vraag ik mij af? heleen.punt.nl bestaat wel, maar is leeg...) ook nog een gedichtje over "begin/beginnen". Nu is dat voor mij vrij treffend, want in bijna alles dat ik doe is juist dat beginnen het voornaamste probleem. Opstaan, daar begint het al mee. Alle spullen verzamelen voor enerverende treinrit. Concentreren. Beginnen aan het werk. Met praten. Met denken. Met dichten, ook met dichten ja! Begin ik, dan komt het wel rond. Begin ik niet, dan duurt het maanden zo niet jaren, en eindig ik met zo'n enorm schuldcomplex dat het beginnen vrijwel uitgesloten wordt. Ik bedoel: als je iemand maanden laat wachten, dan moet het ook wel héél wat worden, niet?
Meestal eindigt het er dan mee dat ik me op een avond verman en het afraffel. In eerste instantie tenminste. Soms wordt het dan alsnog een beetje interessant... Herkenbaar, of ben ik weer eens de spreekwoordelijke alien?
 
 
De eerste klap is steeds een daalder waard -
of laat ik er een euromunt van maken,
verguld, verzilverd en daarna verzwaard
met diamant en meer van dat soort zaken
 
Beginnen is de sleutel tot geluk!
De morgenstond grijnst bloot zijn gouden tanden
Een goed begin: dan kan de dag niet stuk,
het halve werk duikt op in tussenstanden
 
Het dubbeltje verheft zich tot een kwartje
slechts dan wanneer hij Werken, Werken zal
Voor bruine bonen bidt geen bevend Bartje,
hooguit voor champagne uit kristal
 
Wat ik maar zeggen wil: met moet beginnen
alvorens men wat levensvreugd wil winnen
 
Lees meer...   (3 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl